Νύχτα
με τις πλατιές παλάμες σου
πάνω απ' την καρυδιά μας και τη δάφνη
της ημερήσιας αυταπάτης εφαψία

Νύχτα
με τα νερόφιδα σε στάση κορεσμού
τα τριζόνια κωφάλαλα έκτοτε

με την ανία συριστική
και ημίφωτες από του γείτονα
αλλοδαπές βωμολοχίες

Νύχτα
βωμέ του λόγου
και του υπόλογου
καθρέφτη σκεπασμένε λόγω πένθους

με την άμμο σου
κακοθανατισμένη απ' το πολύ

Νύχτα
γερόντιο καταγέλαστο
και τί παλιμπαιδίζεις

για ποιάν αιθρία βρεχούμενη
ανοίγεις την ομπρέλα;