|
Έως αγάπης δέος
στο περβολάκι εντός της Αγγελοκρατούσας
άσκηση νεύρων
κι όλος αυτιά
πλήν τις ημέρες που συντάσσονται με δοτική
τ' Ουρανού σου τα μπαλώματα.
Πόσοι σε ξέρανε
και πόσους ήπιε ο Χρόνος
φταίν οι φευγούλες σου
κ' οι ερχομοί
θηλειά το κομποσκοίνι
και τους έπνιξε
Ποιός τώρα ηγουμενεύει στο ιδιόρρυθμο ετούτο
στο μηδέν αποβλέποντας της αφαίρεσης
στην αποθέωση της αίρεσης
πλοιάριο δίχως έρμα
και στα βιτρώ του βορεινού σου ανεμοφράχτη
οι αγάπες τέρμα.
|