Ὅπως τούς βρῆκες
ἔτσι σχεδόν καί τούς χάνεις:

Μέρα μεσημέρι
μέ ὠδίνες δημόσιες
καί βόμβο μελισσῶν ἀπ' τά παλιά
μέ τ' ἀγκωνάρια τοῦ σπιτιοῦ

ἐδῶ καί κεῖ κατακαμένα

τή φιλαρμονική τῶν μυρμηγκιῶν

ἐν παρατάξει καί πομπῇ

ἐκτάκτως παιανίζοντας
τά Μαραμένα φύλλα..

Φίδια τῆς βροχῆς
καί πῶς ἀπ' τό ξημέρωμα φυσομανᾶνε
(Ἐφραίμ τοῦ Σύρου ἀνήμερα)
τόνοι λανθάνοντες
τοῦ παίρνω καί περνῶ
τοῦ γερνῶ καί τοῦ γέρνω
ἀργολογίας πνεύματα
ρόγες πού τρῶν τά πετεινά
καί κεῖνες πολυστεύουν.

-Σφιχτά στή φούχτα
κράτα ὅ,τι ἔχεις
κι ἄν καεῖς
νοῦ νά τηρεῖς
ἑόρτιο διάκοσμο
καί μάτι ἁπλό.