Σέ ὕστατη ἀνάλυση ὁ Ἔρως αὐτός
δέν μπορεῖ
παρά νά συμμαχήσει μέ τούς ὑπόλοιπους.
Ζήτω λοιπόν
ἡ καλότατη ροπή μας πρός τόν Φόβο
τῶν μαθητῶν πρός τά γκράφφιτι ὁπουδήποτε
ἤ τῶν φωτογράφων πεζοδρομίου
νά σοῦ εἰσπράττουν τό ἀρνητικό τοῦ προσώπου
ἀντί μιᾶς πρόσκαιρης χαρᾶς τοῦ θετικοῦ

ἔτσι πού μόλις τό θελήσει ὁ Χρησμωδός
ἁπλώνει ἐπιτραπέζιο
καί μεταθέτει πέρα-δῶθε
τόν Ἄλλον πού τοῦ κρύβεται,
τήν Παραδίπλα ἐξάπαντος...

Καί νά
συντρόφοι εὐ-

δαίμονες

μερίδες ἀλωπέκων
μνῆμες κυανωμένες ἐξαρχῆς
τηλε-ρεζίλι ὡστόσο
(οὔτε πιά νά πεθάνουμε δέν βρίσκουμε ἡσυχία
σοῦ μεταδίδουν ἀπ' εὐθείας τόν ἱερό σου ρόγχο
καί πάει

ξεφτιλίστηκες).

Μπορεῖ ὁ ἀχός τοῦ τσεκουριοῦ
νά βρίσκει στήν καρδιά μου
οἱ σαϊτες τῶν φώτων ἐπίσης
μά δέν μπορεῖ
κάποια λύση θά λύσει τά κομπιασμένα της μαλλιά
ἤ τῶν ἀλόγων τίς οὐρές
στό στοιχειωμένο σπίτι.

- Τί κάθεσαι καί κλώθεις ὅλη μέρα
σχέδιο γιά τόν κόσμο ἀπώτερο
κι ὅλο μοῦ οἰκονομεῖς τά πράγματα;
Τί μέ κρατᾶς πανώριμο στά χέρια σου καρπό
καί δέν μέ στίβεις;

- Ἔλα μου, μήν ντρέπεσαι.
Ἔλα μου, νά σέ μάθω νά διαβάζεις.