|
α'
Τό πολύ τοῦ νιπτήρα
κατάπιε τά δάχτυλα
τόν ἑνικό τῆς εὐγενείας
μέ τά e-mail του
τίς λάμνιες πρῶτα τοῦ νεροῦ
ὕστερα ἐσένανε.
Ἄα, μωρέ ψεύτη Ἀρχάνεμε
τοῦ Μαρασμοῦ προεκτύπωση
καί τί χοροί
τί κύμβαλα
πῦρ ὁμαδόν
μᾶς παίζονται...
β'
Στ' ἀνώι τοῦ νοῦ
στά φωτανάμματα
ψυχανεμίζομαι βροχές
κι ἄλλα προσόμοια
λόφους λοφία
κι ἀναδύεται
δωδεκάορτη
ἄγγελος μέ φύλο
ἡ Ποίηση.
Ἄν τότε ἀκόμη τό μπορεῖς
ἀπ' τά νερόμαλλά της
πιάσου κι ἀνέβα.
|