|
Στή Ζάκυνθό μας αὐτή
διά γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ ὁρατός
καί θεόρατος
καίει ἀνώγια καί κατώγια
ὁ Φρυκτωρός.
Στήν πατρίδα μας αὐτή
φωτοστέφανα χρυσοῦ καί φύλλα δόξης
σκότη περίφωτα
καί σμάλτα ὑπεροχῆς
δέ θ' ἀποτρέψουν
εὐτυχῶς
τόν ὁριστικό Σεισμό.
Στό δρόμο γιά τό σπίτι
χάνεις τό λογαριασμό
σοῦ πέφτει χάμου τό μυαλό
καί τό γυρεύεις στά χαλίκια.
|