[ Περιεχόμενα ] · [ Προηγούμενο ] · [ Επόμενο ]

ΛΟΓΟΥ ΠΑΙΓΝΙΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

Άδηλο

Σώμα κρουστό της θάλασσας
με χαμηλές βροχές
ωσάν από τα δάκρυα τα πολλά
τιρτίρι οξειδωμένο

και μόνο μιά
λάμψη ατσαλάκωτη
δειλή
σπιθίζει απ' τον καθρέφτη

φιλί της ευγενείας μ' επίθετο
κι ο τόπος ανοιξιάζει.

 

Επωδός Α'
Φιλώ σε terra incognita
της πέτρας θυγατέρα

 

εταίρα ευλαβικών παθών
μικρών θεών εσπέρα

 

ξέρες λοιπόν πολύξερες
και νάξερες τί ξέρω...

 

Πρόδηλο

Βουές των βράχων εμπαθείς
αχός αρχαίας αγάπης

αντρογυναίκες κολοσσοί
κοπέλλες μικρομάνες
που κάθε Ψυχοσάββατο
ψηφαριθμούν τους άντρες
κι αποχιονίζονται.
 

Νάνι το, που να το χαρώ σαν η ελιά το φύλλο

-Άχ Έρωτα πονετικέ
που εχύθηκες κι εχάθης;
 

σαν τα πουλάκια το νερό και τα βουνά τον ήλιο.

- Ήταν ο χάρτης σας γερτός
κι απ' τη γωνία εβγήκα.

 

Επωδός Β'
Δέν είν' χελιδονίσματα της ενδεκάτης μούσας
μήτε παραξυπνήματα όξω απ' την κουνουπιέρα
μόν' είναι χτύπος της καρδιάς σα χτύπος του αργαλειού της
ώσπου σημαίνει Κυριακή και του Αγίου Θανάτου.

 

Πασίδηλο

Εφ' όλης της ύλης κεντράρω
για το μέγα μικρό

Λυθράγκωμη
Αλικαρνασό
στη Ρόδο πηγαινέλα

στις πόλεις άπολις λοιπόν
εσύ χωρίς εσένα
κι ό,τι σου λάχει τυχερό
πολύ μην το πιστέψεις

σ' εποχές αποχών άλλην έγνοια

μην έχεις

το νου σου στη φλόγα το νου σου
μικρή μου Ειρήνη μην καείς
και πως θα πάς σχολείο...

 

Επωδός Γ'
Ρίγος
απ' το πολύ το πως
και πάλι ρίγος.
 
Λίγος
μπροστά σε τόσο φώς
πολύ πιο λίγος.
(Τετάρτη Αποδόσεως του Πάσχα, 2001)
*

 

 

π. Παναγιώτης Καποδίστριας: Ορθοστασία, ποιήματα. Ζάκυνθος 2001