[ Περιεχόμενα ] · [ Προηγούμενο ] · [ Επόμενο ]

ΛΟΓΟΥ ΠΑΙΓΝΙΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

Ἄδηλο

Σῶμα κρουστό τῆς θάλασσας
μέ χαμηλές βροχές
ὡσάν ἀπό τά δάκρυα τά πολλά
τιρτίρι ὀξειδωμένο

καί μόνο μιά
λάμψη ἀτσαλάκωτη
δειλή
σπιθίζει ἀπ' τόν καθρέφτη

φιλί τῆς εὐγενείας μ' ἐπίθετο
κι ὁ τόπος ἀνοιξιάζει.

 

Ἐπωδός Α'
Φιλῶ σε terra incognita
τῆς πέτρας θυγατέρα

 

ἑταίρα εὐλαβικῶν παθῶν
μικρῶν θεῶν ἑσπέρα

 

ξέρες λοιπόν πολύξερες
καί νἄξερες τί ξέρω...

 

Πρόδηλο

Βουές τῶν βράχων ἐμπαθεῖς
ἀχός ἀρχαίας ἀγάπης

ἀντρογυναῖκες κολοσσοί
κοπέλλες μικρομάνες
πού κάθε Ψυχοσάββατο
ψηφαριθμοῦν τούς ἄντρες
κι ἀποχιονίζονται.
 

Νάνι το, πού νά τό χαρῶ σάν ἡ ἐλιά τό φύλλο

-Ἄχ Ἔρωτα πονετικέ
ποῦ ἐχύθηκες κι ἐχάθης;
 

σάν τά πουλάκια τό νερό καί τά βουνά τόν ἥλιο.

- Ἦταν ὁ χάρτης σας γερτός
κι ἀπ' τή γωνία ἐβγῆκα.

 

Ἐπωδός Β'
Δέν εἶν' χελιδονίσματα τῆς ἑνδεκάτης μούσας
μήτε παραξυπνήματα ὄξω ἀπ' τήν κουνουπιέρα
μόν' εἶναι χτύπος τῆς καρδιᾶς σά χτύπος τοῦ ἀργαλειοῦ της
ὥσπου σημαίνει Κυριακή καί τοῦ Ἁγίου Θανάτου.

 

Πασίδηλο

φ' ὅλης τῆς ὕλης κεντράρω
γιά τό μέγα μικρό

Λυθράγκωμη
Ἀλικαρνασό
στή Ρόδο πηγαινέλα

στίς πόλεις ἄπολις λοιπόν
ἐσύ χωρίς ἐσένα
κι ὅ,τι σοῦ λάχει τυχερό
πολύ μήν τό πιστέψεις

σ' ἐποχές ἀποχῶν ἄλλην ἔγνοια

μήν ἔχεις

τό νοῦ σου στή φλόγα τό νοῦ σου
μικρή μου Εἰρήνη μήν καεῖς
καί πῶς θά πᾶς σχολεῖο...

 

Ἐπωδός Γ'
Ρίγος
ἀπ' τό πολύ τό πῶς
καί πάλι ρίγος.
 
Λίγος
μπροστά σέ τόσο φῶς
πολύ πιό λίγος.
(Τετάρτη Ἀποδόσεως τοῦ Πάσχα, 2001)
*

 

 


π. Παναγιώτης Καποδίστριας: Ορθοστασία, ποιήματα. Ζάκυνθος 2001