Τί τά σκουπίζεις τά μάτια
νά δεῖς τά ποιά;
Τί νά τά εἰσπράξεις θέλεις τά χρωστούμενα
πού χορταριάζουν ὁλοένα οἱ αὐλές
κ' οἱ μακρινοί σου ἐντέλει συγγενεῖς
καρφώνουν τά πορτοπαράθυρα

καί πάει τετέλεσται...

Γιά δές:
Βουρτσίζω τή ζωή μου ἀπ' τήν αὐγή
πάλι καί πάλι

(τί πιτυρίδα ὀνείρων
πυρίτιδα ὑγραμένη)

γύρω ἀργυροῖ πολεμιστές
καί σκουλαρίκια περιωπῆς
βρέφη τῆς παραφίνης εὐτραφῆ
χρυσᾶ ματάκια
πρωινός παγετός τοῦ Μαρτίου
βιολέττες ἐκδικητικές.

Ὁ πόνος γιά τά πράγματα δέ μέ ταπείνωσε
κι ἀποξαρχῆς νά κυθηρίσω ἐβάλθηκα
ἕως θανάτου ὑπόχρεως

ἐνῶ ἐσύ
σέ ἀνώγαιον ἐστρωμένον
μέ βέργα νά μέ σωφρωνίζεις κυδωνίτικη ἐπιμένεις

ἀλλά ποῦ...